Kitap da 2 sahne var şu ana kadar okuduğum kitaplarda görmediğim. Nemeçek ağaçtan atladığında okuyucu şok ! Bir de sondaki kahverengi ceket muhabbeti inanılmaz arkadaşlar.
Arkadaşlar kitabı bitirdikten sonra her yerde Saatleri Ayarlama Enstitüleri görüyorsunuz. Çoğu kitapta bahsedilmeyen konuların üzerinde çarpıcı bir şekilde durmuş yazar. Üslup ağır geldi bana biraz ama ilerleyince açılıyor.
Arkadaşlar kitabı okurken bir insanın, tek başına düşünme yeteneğine ne kadar bağlı olabileceğini hayretler içerisinde izleyeceksiniz. Yazar aralarda kendi hayatından üzüntü duyup ağlıyor filan pişmanlık duyuyor. İlk 100 sayfa içerisinde bir paragraf var diyorsunuz ki değişecek herhalde bu paragraftan sonra ama değişmiyor. Hangimiz değişebilmişiz arkadaşlar.