T
@Talha6
62 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Korku,Vehim
Bir sözcük bütün bir hayatın o cayır cayır yanan yaşama isteğini söndürebilir mi?Bir duygu bir insanı varoluşsal yok oluşlara sürükleyebilir mi?
Stefan Zweig yazdıysa olur tabikide.
Kitap İrene Wenger adında evli, mutluluktan sıkılmış,çocuklu ve alımlı bir burjuva kadınının yaşadığı yasak aşk silsilesini ve akabinde yakalanmanın verdiği bir dış tehdidin acaba burjuva hayatım buraya kadar mı?Dediği,deyim yerindeyse korkudan kara bulutları andıran bir halet-i ruhiyeye bürünür.
Çoğunluk yakalandığı şantajcıyı piyanistin sevgilisi sanıyor ,fakat kocasının avukat olduğunu unutmamak lazım.Şayet kâh tilki kadar kurnaz,kâh dedektif kadar gözü açık Bay Fritz.Karısının kendi dünyasında kaybolduğunu anlayıp,göz dağı verip de kendini bulması ve ailesine geri dönmesi için şantajcıyı sanki her şey tesadüfmüş ayarlıyor… Sonrası KORKU…
Kitap,bütün insanlarda olan korkunun ne denli insanı çaresizliğe sürüklediğini bir anlık mutluluk için korkuyu unutmanın insanı ölüme kadar götürebileceğini yoğun bir şekilde okuyucuya aktarmış.
Günümüzde insanlar,bir anlık yaşanan mutluluklar için,doğru bulmadıkları,hatta mantığına bile ters düşen,hatalar yapabiliyor.Ve o mutluluk kelebek ömürlü olduğu için uçup gidiyor.Geriye elim bir vicdan azabı,psikolojik buhran ve KORKU kalıyor.
Her korkununun bir cezası vardır fakat cezanın iyi yada kötü olan kesin bir hükmü vardır.
Korku;bilinmezlik o esrarengiz insana dilini yutturan,dizlerini titreten,içini kor bir ateş gibi yakan Korku,insan için bambaşkadır tarifi bir canavardan,felaketten bile kötüdür.
İşin acayip kısmıysa İrene’nin kocası tilki kadar kurnaz leb demeden leblebiyi anlayan bir adam ve oldukça merhametli.Acaba başka İreneler yakalanınca akıbeti ne oluyordur orası da muamma…Ee sonuçta herkes Fritz Wenger değil.
Bir yanlış bütün
Stefan Zweig yazdıysa olur tabikide.
Kitap İrene Wenger adında evli, mutluluktan sıkılmış,çocuklu ve alımlı bir burjuva kadınının yaşadığı yasak aşk silsilesini ve akabinde yakalanmanın verdiği bir dış tehdidin acaba burjuva hayatım buraya kadar mı?Dediği,deyim yerindeyse korkudan kara bulutları andıran bir halet-i ruhiyeye bürünür.
Çoğunluk yakalandığı şantajcıyı piyanistin sevgilisi sanıyor ,fakat kocasının avukat olduğunu unutmamak lazım.Şayet kâh tilki kadar kurnaz,kâh dedektif kadar gözü açık Bay Fritz.Karısının kendi dünyasında kaybolduğunu anlayıp,göz dağı verip de kendini bulması ve ailesine geri dönmesi için şantajcıyı sanki her şey tesadüfmüş ayarlıyor… Sonrası KORKU…
Kitap,bütün insanlarda olan korkunun ne denli insanı çaresizliğe sürüklediğini bir anlık mutluluk için korkuyu unutmanın insanı ölüme kadar götürebileceğini yoğun bir şekilde okuyucuya aktarmış.
Günümüzde insanlar,bir anlık yaşanan mutluluklar için,doğru bulmadıkları,hatta mantığına bile ters düşen,hatalar yapabiliyor.Ve o mutluluk kelebek ömürlü olduğu için uçup gidiyor.Geriye elim bir vicdan azabı,psikolojik buhran ve KORKU kalıyor.
Her korkununun bir cezası vardır fakat cezanın iyi yada kötü olan kesin bir hükmü vardır.
Korku;bilinmezlik o esrarengiz insana dilini yutturan,dizlerini titreten,içini kor bir ateş gibi yakan Korku,insan için bambaşkadır tarifi bir canavardan,felaketten bile kötüdür.
İşin acayip kısmıysa İrene’nin kocası tilki kadar kurnaz leb demeden leblebiyi anlayan bir adam ve oldukça merhametli.Acaba başka İreneler yakalanınca akıbeti ne oluyordur orası da muamma…Ee sonuçta herkes Fritz Wenger değil.
Bir yanlış bütün
“belkide insan…en büyük utancı…kendine en yakın hissettiklerine karşı duyar”
Korku tüm varlığını kemirerek boşaltmış,bedenini zehirlemişti.