Daha önce neden okumadım diye hayıflandığım, yudum yudum içtiğim bir kitap oldu. Biz sadece gösterilenleri görebildiğimiz acılardan haberdarız oysa göremediğimiz, bilemediğimiz ne acılar var dünyada.
İki ayrı dünya ve iki ayrı çocuk biri güneş diğeri ay. Ne kadar farklı dünyalarda yaşasalarda buluyorlar birbirlerini, tüm zorluklara rağmen arkadaş oluyorlar. Sadece arkadaş değil dostta, can da oluyorlar. Kelimeler içerisine sıkıştırmıyorlar arkadaşlıklarını. Oysa ne çok arkadaşımsı insanlar giriyor hayatımıza tek kelimelik.
Özgür Balpınar'ı ilk defa okuyorum ve bundan sonra sıkı bir takipçisi olacağım. Herkesin bu kitabı alıp okumasını isterim, belki o zaman gerçek arkadaşlığın tüm zorluklara rağmen nasıl ilerleyebileceğini,ne tür fedakarlıklarla beslenebileceğini görür anlarlar. Kalemine sağlık @ozgurbalpinar