Bir an durduktan sonra, “ Kız kardeşin dinine düşkün galiba?” diye sordum.
Ellerini coşkuyla kavuşturarak “Ah, o bir azizedir!” diye haykırdı. “Beni ayakta tutan odur.”
“Çok talihlisin,” dedim, “çünkü ben de dahil çoğumuz dibi boylamayı daha iyi beceriyoruz sanırım.”
“Senyor,” dedi Felipe ciddi bir sesle, “yerinizde olsam öyle demezdim. Tanrı’yı gücendirmeyin. İnsanın dibi boylamasının sonu yok.”