“Koca bir orduya karşı tek başınaymış gibi umutsuz bir atılımla tüm ruhunu ortaya attı.
Ve birdenbire bütün köhne korkular yıkıldı, kâbuslar çöktü, ölüm buz gibi suratından sıyrıldı ve basit, doğaya uygun bir şeye dönüştü.
Giovanni Drogo, yılların ve hastalığın kemirdiği o zavallı adam, büyük kara kapıya doğru atıldı ve kanatlarının açılarak, ışığın içeri girdiğini fark etti.”