Burak
@TaskiranBurak
Bu tür ukala insanlara toplumun belli kesimlerinde kimi zaman hatta çoğu zaman rastlanır. Her şeyi bilirler. Yaşamda ilgi duydukları daha önemli şeyler ve görüşleri olmadığından zekalarının, yeteneklerinin tüm ilgisi tek yöndedir: Falanca nerede çalışıyor, kimleri tanır, malı mülkü ne kadardır, karısı kimlerdendir, ne kadar çeyiz getirmiştir, kuzeni kimdir, uzak akrabaları kimlerdir, vb vb... Hep bu çeşit şeylerle ilgilenirler.
Reklam
Mantık kuşkusuz iyi şeydir ama olup olacağı bir mantıktır ve insanın düşünme gereksinmesini gidermekten öteye geçemez. Oysa İSTEK yaşamın ta kendisidir.
Evet insanın tek yaptığı şey iki kere iki dörtlerin peşine düşmek, okyanusları aşmak, bu uğurda seve seve yaşamını vermektir ama öbür yandan aradığını bulacağı için de ödü patlar. Çünkü bulursa arayacak başka bir şeyi kalmayacağını hissetmektedir. İşçiler işlerini bitirince para alırlar, daha sonra da gidecekleri bir meyhane, düşecekleri bir de karakol çıkar. Nasıl olsa işte size bir haftalık iş güç. Peki ama biz nerelere gideriz? Onun için hedefe her varışta bir tedirginlik duyulur. İnsanoğlu amacına doğru ilerlemeyi sever fakat amacını elde etmeyi değil. Çok gülünç bir durum doğrusu, insanın yaratılıştan gülünç bir varlık olmasındadır bütün terslik zaten. İki kere iki dört çekilmez bir şey. İki kere iki dört bana sorarsanız bir küstahlıktır, ellerini böğrüne dayayarak yolumuzu kesen, sağa sola tükürük atan bir külhan beyinin ta kendisidir. İki kere iki dördün mükemmelliğine inanırım ama en çok övülmeye değer bir şey varsa o da iki kere ikinin beş etmesidir.
Yüzlerce arkadaş arasında bulunduğum hâlde kendimi ne kadar derin bir yalnızlık içinde hissettiğimi hatırlıyorum. Sonunda bu yalnızlığı da sevmeye başlamıştım ya...
İnsanın ne derece büyük olursa olsun her türlü felâkete alışıvermesi, beni ürkütüyordu.
Reklam