Fanatik, kendisini zihnen pek beğenir ve dolayısıyla yeni başlangıçlardan uzaktır. Fanatiğin kendini beğenmişliğinin kökeninde, bütün dünyanın tek bir basit formüle, yani onun formülüne uyduğu kanısı yatar. Dolayısıyla, zaman zaman meyve veren el yordamıyla arayışların, yani zihnin tabiri caizse çözümün içinde olduğu, her türden yeni tepkilere, yeni bileşimlere ve yeni başlangıçlara hazır olduğu zamanların uzağındadır.
Fanatiğin körlüğü kendisi için bir güç kaynağıdır (çünkü engelleri göremez), fakat bu körlük aynı zamanda düşünsel kısırlık ve duygusal tekdüzelik olusturur.
Görmezden gelinen gerçeklik kendini büyük Kaos Tanrıça'sına, dev sürüngen Bilinmezlik Canavarı'na, insanın ezelden beri mücadele ettiği büyük yırtıcı canavara dönüştürür (geri döndürür). "Miş" gibi yapılanla gerçeklik arasındaki uçurum konu edilmediği sürece daha da genişler, siz o uçuruma düşersiniz ve sonuçları hiç iyi olmaz. Görmezden gelinen gerçeklik, karmaşa ve acı çukurunda kendini gösterir.