" önümde yürüme seni takip etmeyebilirim, arkamda yürüme seni beklemem ve unutabilirim. Yanımda yürü, sana danışıp görüşlerimi paylaşabilir, görüş alışverişinde bulunabilirim "
Evvelce fazilet diye baktığı şeylerin birer merasim ve gösterişten ibaret olduğunu ve asıl iyiliğe yalnız ahlak münakaşalarında veya akıllı nasihatlarda rastlanabildiğini, namuslu olabilmek için başkalarının namusuna dil uzatmanın, kirlenmeden yükselebilmek için temiz alınlara basarak çıkmanın yeter olduğunu ve daha buna benzer birçok şeyleri gördükçe şaşkınlığı büsbütün artıyordu