Dış güzellik ise Allah Teâlâ’nın bazı kimselere verdiği bir süstür. “…O, yaratmada dilediğini artırır.” (Fatır 1) ayetinde buyrulan yaratılıştaki ziyadedir.
Salih, iyi ve güzel ahlaklı kimseleri insanların en güzel yüzlülerinden görürsün. Özellikle gece namazı kılanlar böyledir. Çünkü teheccüt yüzü nurlandırıp güzelleştirir. Bir insanın dışından fazla içinin güzel olduğunun işareti ise kalplerin o kimseyi saymaktan, sevmekten ve ona meyletmekten kendilerini alamamasıdır.
Sahibine ruhunun zikredilen sıfatlarla kuşandığı ölçüde heybet, hoşluk ve güzellik elbisesi giydirir. Mümin imanı miktarınca heybet ve tatlılık kazanır. Onu ilk defa gören korkar ancak sonradan tanışıp konuşan onu sever