Bu böyle mi yani? Kaygının nedenini bulursam kaygı beni rahat bırakacak mı? Kaygının kaybolmasını istiyor muyum? Bir zamanlar ben ile dönüştüğüm kadın arasına özenle bir çizgi çekiyorum...
Çocukken böceklerden ve karanlıktan korkardım, bir de içip içip sarhoş olan yetişkinlerden.
Ve nükleer savaştan ve annenle babamın öfke nöbetlerinden.
Ve ölümden, kendi ölümümden değil de annemin ölümünden.
Ve topla oynanan sporlardan ve yüksek seslerden ve dokunulmaktan ve sıkı sıkı tutulmaktan.