Tezer Beğenmiş
@TezerBegenmis
SON VİDEO
youtu.be/0piPeYwzmvc
1835 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Öykü yazarı olan Judith Hermann'ın ilk romanı Yuva. Yazarın dilini ve kitabın kurgusunu çok beğendim. Oldukça akıcı sizi hiç yormayan ve merakla da okuduğunuz bir roman. Orta yaşlarında eşinden ayrılmış kendine nispeten yeni bir hayat kuran karakterimizin yaşamına tanıklık ediyoruz. İnsan ister istemez kuzeyde geçen bu hayatı kendi ülkesinin şartlarıyla karşılaştırıp biraz iç geçiriyor. Özellikle kadın cinayetlerinin artarak devam ettiği bir coğrafyada yaşarken, dünyanın başka bir yerinde bir kadının tek başına özgürce ayakta kalması, üstelik bunun bir ayrıcalık sayılmadığı bir ülke olması insanı içten içe üzüyor.
Kitap bittikten sonra adının neden Yuva olduğunu çok düşündüm. Çünkü bir yuva değildi anlatılan tam tersine bir yuvasızlık hali diyebiliriz. Romandaki diğer karakterleri de düşündüğüm zaman mesela karakterin ayrıldığı eşi, kızı farklı yerlerde tek başlarına kurdukları yuvada var oluyorlar. Hem herkes tek başına hem de herkes birbiri ile iletişim halinde belirli bir çerçevede sürüp giden seviyeli bir yaşam hali okuyorsunuz.
Ben yazarın başka bir kitabını okumadım ancak öykülerini de oldukça merak ettim. İlk fırsatta onlara da bakmak isterim.
Reklam
Maalesef bu kitabı sevemedim, başka bir deyişle beklentimi karşılamadı diyebilirim. Kötülüğü genel bir çerçevede ele almasını ve farklı örnekler kullanmasını beklerdim. Dönemlere ayırabilirdi, farklı coğrafyalar üzerinden değerlendirebilirdi. Kötülüğü özetle en uçtaki yanlış davranışlar olarak değerlendirmesi, örneğin seri katiller, toplu katliamlar üzerinden anlatması bana çok gerçekçi gelmedi. Okurda bunun daha hafif olanları kötülük değil mi? sorusu beliriyor.
Dar Kapı Andre Gide'nin ince bir romanı. Eserde ana karakterimiz Jarome'nin kuzenine beslediği aşkı ve bu hikaye çerçevesinde yaşananları okuyoruz. Yazarın dili akıcı, kitabı bir solukta okuyabilirsiniz ancak ne kadar tatmin olursunuz o konuda bir şey diyemem. Ben kendi okuma zevkime uygun bulmadım, bu tarz eserlerde arka planda başka bilgilere de ulaşmak istiyorum. Felsefi bir bakış açısı olabilir, tarihi bir olay ya da psikolojik göndermeler olabilir hiç fark etmez ancak yaşanan aşk dışında başka bilgilerle de romanın daha bilgi içerikli olmasını seviyorum. Bu nedenle çok keyif almadığım bir eser oldu ancak bir başkası elbette severek okuyabilir.
Beliz Güçbilmez'in atölyesi için alıp okuduğum bir öykü kitabı oldu Katedral. Daha evvel yazardan herhangi bir eser okumamış olduğumdan dolayı dili bana epey yabancı geldi. Öykülerinin bir ikisi dışında çoğunu sevmeyerek okudum diyebilirim ve hatta artık son iki öyküyü okumadan kitabı bırakmaya karar verdim. Öykülerin konusu bana hitap etmedi diyeceğim ama düşününce neredeyse birçok öykünün belirli bir konusu da yoktu. Okurken arada çok fazla konuyla alakalı olmayan cümleler ilgimi dağıtıyordu. Karakterin minik hareketleri, duygunun neredeyse yok denecek kadar silik olması bir sürü şey kitapla bağ kurmama engel oldu. keyif almadığım zorla okumaya çalıştığım bir eser oldu.
Kitabın içerisinde Türk edebiyatından severek okuduğumuz on üç farklı yazarın öyküsü yer alıyor. Her öykünün sonrasında ise yazarı hakkında kısa bir bilgilendirme ve Feyza Hepçilingirler'in öykü hakkındaki eleştirileri, yorumları yer alıyor. Sadece sonraki iki öykü için tek yazı yazılmıştı.
Öncelikle seçki çok güzeldi, bazılarını zaten severek okumuştum ancak ilk kez okuduğum ve keyif aldığım metinler vardı. Feyza Hepçilingirler'in yazıları son derece öğretici olmakla birlikte bazı öykülere şeffaf bir şekilde negatif yorumlar da yapmış olması çok hoşuma gitti. Yani sürekli iyi, doğru şerlerden değil yapılan yanlışlardan da bahsediyor.
Daha nitelikli okur olmaya özen ve çaba gösteren okurların kesinlikle okumasını tavsiye ederim. Bu tarz kitaplarda doğru kalemle tanışmak her zaman kolay olmuyor ancak Öyküyü Okumak adlı eseri seveceğinizi umuyorum. Son olarak eserin başında edebiyata ve öykü hikaye arasındaki ilişkiye ait bir yazı da vardı.
Reklam