İşte sevgili dostlar, anne-babalar; çocuklarımıza aşkla yürümeyi öğretmek lazım. Eğer yüklerini aşkla taşırlarsa sırtlarında dünyayı taşısalar da sendelemezler. Aşk olmayınca, sırtlarına iki kilo yük yüklesek hemen düşerler. Ama derdi olanın, aşkı olanın önüne çukurlar, barikatlar, setler, engeller, koysanız bile hepsi küçük bir noktadan ibarettir. Gözü onu görmez ki durdurabilesiniz.
Ferhat'ı durdurabildiler mi?
Mecnun'u durdurabildiler mi?
Yunus'u durdurabildiler mi?
Mevlana'yı durdurabilir mi?
Yükünü kıymet olarak görene ne engel olabilir ki?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Aşk ile yürüyen, sırtında dünyayı taşır. Aşksız yürüyen, beden diye bir ceset taşır."
~Taptuk Emre ~
Dertli olmak lazım...Alıntı
Derdimiz olmadığı için amaçsız savrulan yapraklara döndük. Nefsimiz, kendi istekleri peşinde koşturuyor. Halbuki derdi olan bir insan, o derde doğru yönelir. Belki üzülür, belki ağlar. Ama o dert; insanın yüreğini gerçekten olgunlaştırır, insanı duyarlı hale getirir. Mevlana'nın, "Hamdım, piştim, yandım." sırrının altında yatan, bir dertten başkası değildi. Necip Fazıl'a Çile'yi yazdıran da çileden başkası değildi. Dert; insanı vicdan sahibi yapar. İyi bir anne-baba, iyi bir yönetici, iyi bir evlat haline getirir.
İbn-i Ömer (Radıyallâhu Anhûma)dan Rasulullah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) in şöyle buyurduğu rivayet edildi:
"Her kim duasının kabul olmasını ve sıkıntısının kaldırılmasını isterse, darda kalanın sıkıntısını gidersin.
(Ahmed İbn-i Hanbel)
Sayfa 225
Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: "Her kim insanların mallarını ödemek isteyerek (bir muamele sebebiyle) alırsa, Allah o kimseye ödemeyi müyesser kılar. Her kim de halkın mallarını telef etmeyi kasdeyleyerek alırsa, Allah da onu telef eyler.
(Buhari)