Leyla
@Theant
Bir kütüphane bir odadan çok daha fazlasıdır.
Bir kaçıştır. Yüzlerce kaçış kapısıdır.
Uyku; birçok kişinin umursamadığı ama en önemli olan şeylerden biri. Uyuyamazsan sağlığın, hayatın mahvolur... Kitapta ki kadın karakter de eski beni hatırladım. Uyumaya çalışırken acı çekmek, bunu herkes anlayamaz. Belli bir zaman sonra mecbur alışıyorsun bu acıya. Kimselere anlatamıyorsun da çünkü anlayan olmayacak...
Kitaba dönecek olursam, akıcı merak uyandırıcı. Puan kırma sebebim yine bir yazar faciası diyeceğim, sonu bağlanmamış. Ne oldu o kadına; kurtuldu mu, derdini kocasına anlatabildi mi, yoksa bu sonda yaşadığı şey bir rüya mıydı? Sonucu maalesef bilemiyoruz.
Reklam
Gözlerimi kapatmayı denedim. Sonra uyumanın nasıl bir his olduğunu hatırlamaya çalıştım. Fakat orada yalnızca uykuya yer olmayan bir zifiri karanlık vardı. Uykuya yer olmayan bir zifiri karanlık... Bu, zihnimde ölümü çağrıştırdı.
Ölecek miyim acaba, diye geçirdim içimden.
Eğer bu şekilde ölüp gidersem, benim yaşamamın anlamı ne olacak, diye düşündüm.
Tam on yedi gündür bir dakika bile uyumamıştım. On yedi gündüz ve on yedi gece. Çok uzun bir zaman. Artık, uykunun nasıl bir şey olduğunu bile tam olarak anımsayamıyorum.
"Seni kim biliyor ki... İnsan dediğin roman gibidir son sayfasına kadar ne olacağını bilemeyiz, böyle olmasaydı kim okurdu ki."
