Çevirmen:
Özlem Asiltürk
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
296
Basım Tarihi:
Ekim 2020
İlk Yayın Tarihi:
1924
Yayınevi:
Dex Kitap
Orijinal Adı:
Rusça: Мы [Mıy]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786050977998
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
30 diğer baskı · Tümünü Göster
Biz
4.335 okunmaİthaki Yayınları · Ocak 2020 · 256 s.
Biz
3.921 okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2021 · 248 s.
Biz
788 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 232 s.
Biz
462 okunmaAyrıntı Yayınları · 23 Temmuz 2018 · 224 s.
Biz
398 okunmaDorlion Yayınları · Aralık 2018 · 208 s.
Biz
359 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2022 · 232 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Cesur Yeni Dünya ve Hayvan Çiftliği gibi kitaplara ilham olan Biz...Ütopya
Akışı güzeldi. Sürükleyiciydi. Beni tatmin etmeyen tek yanı sonuydu. Onun dışında güzeldi okunabilir. Belli bir yaştan sonra okunmalı bence böyle kitaplar. Benim okuduğum kitap ikinci eldi ve altı çizili yerler vardı. Önceki okuyucunun ergen ve belki de daha küçük yaşta olduğu çizdiği cümlelerden açıkça belliydi. Zaten asıl konuyu anlayacak bir yaşta olmadığı için onun suçu da yok. Kitabı tavsiye ederim. Keyifli okumalar diliyorum.
---AĞIR SPOI---
Baş kahraman D503'ün I'ya ihanet etmesini beklememiştim. Bu yüzden şaşırdım ve basit bir şekilde bitti. Akıl devletinin yıkılması ve hem yeni hem de daha özgür bir ülke kurulduğunu okumak isterdim.
Distopya okumayı seviyorum. Birçok distopya okudum, hatta bu kitap birkaç tanesine de esin kaynağı olmuş. Ama ben bu kitapta distopyadan ziyade ütopya gördüm. Yaşadığımız dünyanın kaosuna bakacak olduğumuzda mutlu bir robot olmak mutsuz bir insan olmaktan daha cazip geldi doğrusu. Şöyle, baştaki Velininetin refahını halkın ise ezikliğini görseydim bunu söyleyemezdim herhalde. Birkaç şeyi saymazsak bence ideal bir dünya. Yaşadığımız dönemden kat kat daha iyi. Keyifle okudum…
Düşünmeyen bir toplum...
Düşünemeyen bir toplum...
Düşünmesi istenmeyen bir toplum...
Bizi biz yapan ,diğer canlılardan ayıran,sahip olduğumuz düşünme yetimizin elimizden alınması.
Herşeyin sistematik,robotik bir şekilde ilerlediği, insani olayların , yemenin içmenin bile kuralının olduğu ve asla sorgulama olmayan bir yaşantı...
Körü körüne bağlılık,sadece aklın bilimsel olarak ortaya çıktığı,bireysel olarak yankı bulmayan, özgür yaşamın özgür olmayan bir yaşantıdan peydah olduğu kronikleşmiş bir kabulleniş,bir hastalık olarak gün yüzüne çıktığı,okudukça günümüz dünyasına da traji komik bir şekilde bağlantı kuran okunmaya değer bir kitap.
26.yüzyılda yaşanan dünya edebiyatının en güçlü distopyalarından biri olan “BİZ”. Tek devlet’in egemenliğinde geçmişteki mutsuz özgür “ben”liklerden ,şimdinin mutlu tutsak “biz”liğine nasıl geçildiğini anlatıyor.
BEN demeyi bırakın BİZ demeyi öğrenin !Edebiyat
Kuşlar gibi uçmasını, balıklar gibi yüzmesini öğrendik.
Ancak bu arada çok basit bir sanatı unuttuk: kardeş olarak yaşamayı ! ...
Tek devlet, tek millet fikrine karşı yazılmış harika bir kitap.
Kitapta Sovyetlere eleştiri yapılmış. Bu eleştiriyi bir epilepsi hastasının günlüğü üzerinden anlatmış. Galiba burada da bizi esas hasta eden bu sistem mesajı veriliyor. Savaşa karşıt kitaplardan biri.
Yazar aynı zamanda bir gazeteci. Bu yönüyle de zaten olayları aktarım şekli bir tık uzman düzeyinde oluyor diye düşünüyorum, bilmem siz nasıl bulursunuz?
İyi okumalar dilerim. BEN demeyi bırakın BİZ demeyi öğrenin !
Kitap, benliğini yitirip "biz" olan kitabın kahramının tekrar benliğini bulmasını konu alıyor.
Kitabı biraz anlaşılmaz buldum ayrıca hatırı sayılır derece de distopya okudum ve distopyalardan gına geldi.
Çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim. "1984" ve "Cesur Yeni Dünya"'yı daha çok beğenmiştim.
Bazı yerlerde konu bütünlüğü bozulduğu için takip etmekte zorlansam da, kitap muhteşemdi tek kelimeyle. Yazar ana karakterin yaşadığı ikilemi başarılı bir şekilde yansıtmış. Olaylar öyle güzel ifade edilmiş ki, ana karakterin o an hissettiği duyguyu daha önce hiç tecrübe etmemiş bile olsanız, ana karakterle empati kurabiliyorsunuz bir şekilde. 1984'ü beğenen zaten çok sevecektir. Öneririm.
Sayıdan Ruha , Devrimler ve Matematik
Yevgeni Zamyatin’in "Мы" (Biz) eseri, modern distopya edebiyatının temelini atan, insan varoluşunun matematiksel düzen ile irrasyonel tutkular arasındaki çatışmasını işleyen derin bir manifestodur. Eser, yalnızca toplumsal bir sistem eleştirisi değil, aynı zamanda bireyin ontolojik ve psikolojik dönüşüm hikâyesidir.
Psikolojik katmanda roman, ana karakter D-503 üzerinden kolektif bir "biz" yapısından, bireysel bir "ben" bilincine geçişin sancılarını sergiler. Tek Devlet’in rasyonalitesi altında, bireyin bir ruh sahibi olması tedavi edilmesi gereken tıbbi bir "hastalık" olarak tanımlanır. Buradaki temel çatışma; güvenli ancak kimliksiz bir aidiyet ile tehlikeli fakat özgür bir bireysellik arasındaki mutlak tercihtir. D-503'ün zihinsel karmaşası, sistemin öngöremediği arzuların rasyonel yapıya yaptığı bir darbedir.
Ontolojik düzlemde eser, Zamyatin’in "Entropi ve Enerji" felsefesi üzerine inşa edilmiştir. Tek Devlet, her şeyin durduğu, mutlak düzenin ve kesinliğin hakim olduğu "entropiyi" (ölümü) temsil ederken; I-330 ve isyancıların savunduğu kaos ve tutku "enerjiyi" (yaşamı) simgeler. "İki kere iki dört eder" mantığının zihinsel bir hapishane olarak sunulduğu romanda, matematiksel olarak açıklanamayan irrasyonel kavramlar özgürlüğün simgesi haline gelir. Bu durum, varoluşun formüllere sığmayacak kadar karmaşık olduğunun bir kanıtıdır.
Edebi etkileşimler açısından "Biz", Dostoyevski’nin rasyonaliteye başkaldıran "Yeraltı Adamı" karakterinden derin izler taşır ve bu mirası H.G. Wells’in bilimsel vizyonuyla birleştirir. Bu özgün yapısıyla eser; George Orwell’in 1984 ve Aldous Huxley’nin Cesur Yeni Dünya gibi klasiklerine doğrudan ilham kaynağı olmuştur. Karakterin günlüğündeki dilin, ruhu uyandıkça geometrik bir soğukluktan şiirsel bir kaosa evrilmesi, bu ontolojik
Bizİnceleme
Bilinen distoplayalara ilham olduğu için kitabı seveceğimi düşünmüştüm fakat öyle olmadı. Kitapları okurken canlandırabilmek daha keyifli okumamı ve daha iyi anlamamı sağlar. Bu kitabı okurken canlandırma yapmak benim için çok zordu ve anlatım tarzı beni yordu. Belki de ruh ve his olmaması kitabın atmosferini etkileyen şeydir. Kitabın son kısımları başlara kıyasla biraz daha heyecanlı. Kitabın sonunu farklı düşünmüştüm ama böyle bitmesi daha çok hoşuma gitti.
Bu kitapla ilgili çok beğendiğim ve her cümlesine katıldığım bir yazıyı küçük düzeltmelerle sizinle paylaşacağım. Hem kitabı hem de günümüze tuttuğu ışığı görebilmemiz açısından çok önemsiyorum bu cümleleri. İşte her cümlesine katıldığım o efsane tespitler:
"Geçenlerde Biz adlı romanını okuyordum. Yazarın Rusya'da politik hareketten dolayı hapsedildiği dönemde yazılan bu roman 26.yy dünyasında geçiyor. Bireysellikten ve duygulardan mümkün mertebe arındırılmış bir dünya. Mülkiyet hakkı yok, özel alan yok. İnsanlar cam evlerde yaşıyor. Yemek yemelerinden yürümelerine, sevişmelerinden sosyalleşmelerine her adım bir çizelgeye uygun olarak yapılıyor. İnsanlar sayılardan ibaret. Dünyaları da öyle.
İşte böyle bir dünyada baş kahramanın ( D-530 ) tuttuğu kayıtlar aracılığıyla düşüncelerini görüyoruz. Şimdi bakalım;
1. Çevre tamamen düşman. Ağaçlardan, bitkilerden ve hayvanlardan nefret ediyorlar. Doğayı hayatlarından çıkarmak için yaşadıkları yerin etrafına devasa duvarlar dikilmiş hatta.
Bu doğa ve hayvan düşmanlığı tanıdık geldi mi?
2. İnsanların her şeyi sayıyla hesaplı, limitler içinde yaşıyorlar ve bunun kendileri için en mükemmel düzen olduğuna inanıyorlar. Çok seslilik hayal bile edilemeyecek korkunç bir şey. Herkes bir arada ve aynı fikirde olmalı ama aynı fikirde olacakları şey de Velinimet'in istediği şey olmalı. Yani halk, muhalif bir konuda bir araya geldiğinde bu noktada kimse birlik vs. demiyor. Direkt düşman olarak algılanıp yok ediliyorlar.
Düşünce özgürlüğüne olan düşmanlık tanıdık geldi mi?
3. İnsanların yatak odaları devletin tekelinde. Kim kiminle sevişmeli, ne sıklıkla ve ne zaman olmalı bunlar devletin belirlediği sınırlar içinde yapılmak zorunda.
Aklı fikri halkının sevişmesinde olması, burnunu bu konunun içine sokması tanıdık geldi mi?
4. Halk,
Yazar Hakkında
Yevgeni İvanoviç ZamyatinYazar · 14 kitap
Yevgeniy İvanoviç Zamyatin (Rusça: Евгений Иванович Замятин) (1884 - 1937), Rus yazar. Distopik bir geleceği konu alan "Biz" (Rusça: Мы) isimli romanıyla ünlenmiştir.
Hayatı
1 Şubat 1884 Tambov Vilayeti'nin Lebedyan ilçesinde bir rahibin oğlu olarak doğdu. 1902'de takdirname ile bitirdiği Voronej Lisesi'nin ardından 1908 yılında Petersburg (Leningrad) Gemi Mühendisliği Enstitüsü'nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında, birinci Rus devrimi zamanlarında devrim hareketlerinde yer aldı. 1906 - 1911 yılları arasında kanun kaçağı olarak yaşadı. Potemkin isyanı olduğu sıralarda Odessa’da bulundu.
İlk Hikayesi “Yalnız” 1908 yılında Eğitim dergisinde yayınlandı. İlk büyük edebi başarısını 1911 yılında yayınlanan “Uyezdnoye” (Gezisel, gezi hikâyeleri) ile kazandı. 1914 yılında yayınlanan savaş karşıtı hikâyesi “Na Kuliçkah” (Çok Uzaklarda) nedeniyle kovuşturmaya uğradı, tutuklandı ve yargılandı, eserin basıldığı derginin ilgili sayısı toplatıldı. Bu iki eser de dönemdaşı ünlü Rus yazar Maksim Gorki’den de iltifatlar almıştır.
1916-1917 yıllarında İngiltere’de Rus buz kırıcı gemilerinde çalışırken izlenim sahibi olduğu İngiliz hayatı hakkında “Ostrovityane – Adalılar” adlı eseri yayınlandı. 1917 sonbaharında Rusya’ya döndü. Maksim Gorki tarafından davet edildiği Dünya Edebiyatı Topluluğu’nda, İngiliz ve Amerikan edebiyatından sorumlu yayın kurulu üyesi olarak görev aldı. Aynı yıllarda esas mesleğinde de başarılı çalışmalarda bulundu Ermak, Krasin gibi buz kırıcı gemilerinin ve diğer muhtelif gemi yapım işlerinde görev aldı.
1920'lerde “Serapionlar Kardeşliği” yazın topluluğunun üyesi oldu. “Mağara”, “Rus” ve “En Önemli Hakkında” bu dönem eserlerindendir. Aynı yıllarda “Bit” ve “Atilla” piyeslerini yazdı. 1920 yılında en çok ses getiren ve batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak nitelendirilen Biz adlı romanını yazdı. Roman ilk olarak 1924 yılında İngiltere’de yayınlandı. 1929 yılı sonrasında, 1988’de “Biz” kendi dilinde yayımlanana kadar Zamyatin’in eserleri Sovyetler birliğinde hiç yayımlanmadı. George Orwell’in ünlü eseri 1984’ü yazarken “Biz” den etkilendiği yorumları yapılmıştır.
1931 yılında kendi isteği üzerine Stalin tarafından verilen Sovyetler Birliği dışına çıkış izni ile Paris’e yerleşti. Ölümüne kadar bir göçmen olarak Sovyet vatandaşlığından çıkmadan orada yaşadı. Zamyatin ağır bir hastalık geçirerek 1937 yılında Paris’te öldü. Son eseri “Tanrı’nın Sopası” ölümünden sonra 1938 yılında yayınlanmıştır.
Eserleri
Romanları
Biz (roman) (1920), Versus Kitap, Haziran 2009, Çev. Algan Sezgintüredi
Kısa öyküleri ve hikayeleri
Yerel Hikayeler (1912)
Uzaklarda (1913)
Alatır (1914)
Adalılar (1917)
İnsan Avcısı (1918)
Kuzey (1918)
Nisan (1912)
Yolsuz (1913)
Üç Gün (1913)
Afrika (1916
Resimler (1916)
Bilim Şehidi (1916)
Göz (1917)
Kadastro Memuru (1918)
İşaret (1918)
Günahkarların Kefili (1918)
Ejder (1918)
X (1919)
Yerazm’ın Nasıl İyileştirildiği Hakkında (1920)
Çocukça (1920)
Mamay (1920)
Mağara (1921)
Söz Çurigin’e Veriliyor (1922)
Yamyamlar. Tanrı’nın Kilisesi. (1922)
Rus (1923)
En Önemli Hakkında (1923)
Yola (1928)
Taşkın (1929)
Tanrının Sopası (1935)
Diğer eserleri
Herbert Wells (1922)
Moskova - Peterburg (1933)
