Ben, gece yarısı, kaldırımlara bayılırım. Gece yarısı kaldırımların hürriyetine, kimsesizliğine vurgunum. Ben de kimsesiz ve hürüm, ben de kaldırım çocuğuyum. Hey! Bütün hayatım onların üstünde geçti, onların, kaldırımların üstünde, bütün hülyalarımı onların üstünde kurdum; o hülyalar ki hiçbiri olmadı; fakat ben severim onları, kaldırımları.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Rüzgarın uğultusu nehirlerin sesine karışıyor
Sevgilimin sesi ulaşamıyor kulaklarıma.
Neden tereddüt ediyor Salgar’ım?
Verdiği sözü unuttu mu yoksa?
Hastayken beni yalnız bıraktığını görmüyor mu gözleri?
Yerinde hâlâ ağaç, kaya, çağıldayan ırmak…
Peki ya sen neredesin sevgilim?
Birazdan gece olacak.
Salgar! Seslenen benim,
Duy sesimi sevgilim!
Hâlâ burada o ağaç, o kaya…
Salgar! Buradayım sevgilim!
Peki ya sen neden yoksun?
Neden hâlâ gelmedin?
Bu iyi yürekli insanlar düşüncelerindeki ayrılıkları birbirlerinden gizlemeye başladıkları için, anlatmak yerine susmaya başladıkları için, içten içe kendi haklılıklarını kanıtlamak çabasıyla hep karşılarındakini haksız göstermek için öyle çabalayıp öyle yıprandılar ve yıprattılar ki her şeyi, şimdi o güzel ilişkilerinden bir kördüğüm kaldı sadece.
Eskiden olduğu gibi gerçek bir sevgi be samimiyetle yaklaşabilselerdi birbirlerine yeniden, o zaman yüreklerindeki sevgi belki de kurtuluşları olurdu.
Nereye gitsem peşimden geliyor gölgesi! Gündüzümde, gecemde, gerçeğimde, hayalimde hep benimle! Kuşatıyor tüm ruhumu. Gözlerimi kapattığım her an o kapkara gözleri beliriyor zihnimde. Tam karşımda duruyor öylece!
Anlatamıyorum dostum. Gözlerimi kapatıyorum, yine onu görüyorum. Yine orada duruyor kapkara bir çift göz. Deniz gibi, uçurum gibi uzanıyorlar önümde. Ben gözlerimi kapattığım anda onlar da dinleniyorlar içimde.