Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar kitabında, “kollarımı açıp tüm insanlığı kucaklıyorum.” dedikten sonra; Tehlikeli Oyunlar’da, “bütün insanlığı kucaklamak isterken, neredeyse bu dünyanın altında eziliyordum.” demesi..
‘Tesadüf seni önüme çıkarmadaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin…’159
“Nedense hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz,”