sequeme
@Themelisaf
82 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Seni seviyordu.
Çünkü ona kendisinden çok daha fazla inanıyordun. Çünkü kendisinin yapabileceğini sandığından daha fazlasını bekliyordun ondan.
Sayfa 91
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öldürmekten kork! Öldürmeyi arzu edenler aynı şekilde ölümün kendisi tarafından da arzulanırlar.
Ancak ya vahiy yoluyla yeryüzüne inmiş bu dinler utangaç bir insana ulaşsaydı? O zaman ne olurdu? Yani kalabalık içinde konuşamayan, yüzü kızaran, insanlarla iletişim kuramayan birine vahiy gelseydi, yine de senin söz ettiğin dinler olur muydu? Yoksa aslında dinler sadece aklı daha iyi çalışan ve en az bir tiyatrocu kadar ağzı dolu olan, insanları etkisi altına almayı başaranlara mı vahiy ediliyor? Bugün için düşünelim. Âşık olunan insana onu sevdiğini söylemenin bile ne kadar zor olduğunu düşünelim. Oysa bizim söz ettiğimiz milyarlarca kişiyi ilgilendiren bir durum. Sence ne kadar güçlü bir yapıda olmak gerek milyarlarca insanı hayatlarını değiştirmeye ikna etmek için? Sadece basit bir girişkenlikle anlatılabilir mi peygamberlerin başarıları? Sana da biraz komik gelmiyor mu peygamberlerin bugün yaşasalardı talk-show sunabilecek olma olasılıkları?
Sayfa 199
Sadece bir saniye için hayatın da mesaisi olması gerektiğini düşündü Zargana. Yani yaşanacak zamanın tercih edilmesi gerektiğini. Gece ya da gündüz. İkisini birlikte yaşadığı için mutsuzdu insan. Kaldıramıyordu aynı hayatın içinde hem geceyi hem gündüzü. Onun için uyku vardı belki de. Ve onun için bu kadar mutsuzdu belki de uyuyamayan insanlar.
Sayfa 187
Zargana öğreniyordu. Âşık olunanla yapılan şeyin hiçbir değerinin olmadığını yazıyordu zihnine silinmez bir mürekkeple. Yapılan işlerin, gidilen yerlerin sadece âşık olunanın dışındaki insanlarla birlikteyken önemli olduğunu öğreniyordu. Çünkü kendi dışındaki bir varlıktan sırf nefes alıyor diye zevk alınabildiğini görüyordu ilk kez. Betty hiçbir şey yapmasa bile, sadece içine oksijen çekerek mutlu edebilirdi Zargana'yı. Bir de parklarda el ele yürümeleri gerekmezdi. Hatta birbirlerine dokunmaları bile gereksizdi. Sadece var olduklarını göstermeleri yeterdi aşkı yaşayabilmeleri için.
Sayfa 186