Bir de tabi geri döndüğün insan var: yüzü, bedeni, sesi, kokusu, dokunuşu, ne kadar uzun anlatırsan anlat konuşmak için sözünü bitirmeni beklemesi, yüzüne ayın doğuşu gibi aheste yayılan gülümsemesi, seni özlediğinin ve döndüğüne sevindiğinin apaçık belli olması.
Yatakta uyanık yatıyor. Arada burnunu uzatıp gömleğin yakasında Willem’in kokusundan kalanı içine çekmeye çalışıyor ama her giydiğinde koku zayıflamakta. Willem’in bu bu şekilde kullandığı dördüncü gömleği bu, kokusunu korumaya çok özen gösteriyor. Aylarca neredeyse her gece giydiği diğer üç gömlek artık Willem değil kendisi kokuyor. Kimi zaman kendi kokusunun ona Willem tarafından verildiğini düşünerek avunmaya çalışsa da pek uzun sürmüyor.