Simge
@Thimbletack
var olmanın sonuna kadar koşmalı
ağaçla tanrının buluşma yerine varmalı.
Onlar için yaşamak zordur; bilirler. Onlar, kahır sözcüğünü, yaşamak sözcüğünün içinde eritmeyi becerebilmiş bilge kadınlardır. Sabırlı.
Sayfa 28
Reklam
Gecekondu mece kondu. İşsizlik, yoksulluk, açlık falan var ama, olsun. Bir yol bulunur. Bulunur mu? Yaşamdan umut kesilmez. Bulunmalı. Çünkü...
Sayfa 26
Evim, kentin bir yerinde durur. Benim serseri ruhumu en iyi o bilir. Yavaş sesle söylediğim türkülere, seyrettiğim televizyon programlarına, gözyaşlarıma, hiç sevgilisi (bir erkek; aklıma geldiğinde bazı zamanlar, içim sızlar) olmamış yalnızlığıma en iyi tanık odur. Benim sadık dostumdur. (Kapısında kedisi, ağacında kuşları...)
Sayfa 24 - Kıpırtı Hanım
Ölümlü insanoğlunun imgeleminde yaşayan, geçmiş denilen, zaman denilen, hani tarih denilenin içinde, en ışıklı, en özlenen, en merak edilen, uzaklar sözcüğünün çağrışımları içinde, rüya denilen, tılsım denilen, arzu edilen ama erişilmesi çok zor diye düşünülen o 'şey'dir Istanbul.
Sayfa 23
Durup dinlemesini bilirse insan eğer, geçmişten bu yana esintiye karışmış, en hafif iç çekmelerden, en can acıtıcı feryatlara, en sessizce içe atılmış çığlıklardan, en başkaldırıcı haykırışlara dek duyar.
Sayfa 22