Kimse hüzünlü olmasın
Sırası değil hüznün daha
Bir gün bir şehrin alanında
Bir mermer yığınının gözlerine
Omuzlarına düşerse bir çınar yaprağı
Hüzünlensin yaşayanlar o zaman
Sırası değil hüznün daha.
Demet :))
Şiir bence bir bilgi değil tecrübe ürünüdür. Bir duygu difüzyonudur..
Bir duyguyu tatmayan insan o duyguyu bir başkasına nasıl ikram edebilir ki ?
Belki hüzün tatması için birini kaybetmesi gerekmez, bir başkasının kaybıyla da hüzünlenebilir. Empati insanlara cömert bir elçidir adeta..
Her duyguyu tatmanın bir yoludur..
Senin düşüncelerin nelerdir acep bu hususta :)