Daha çocuk yaşlarında görüp aşık olduğu, her gün düşündüğü, kavuşmak istediği, hayran olduğu, çaresizce beklediği ama onu hiçbir zaman tanımayan ve hatırlamayan, görmeyen bir adama, ondan olan çocuğunu hastalıktan kaybettikten sonra hayatı boyunca onu içinde nasıl yaşadığını anlatan, itiraf eden bir kadının mektubu.
"Senin için bir hiç olduğumu, benimle ilgili bir hatıranın, azıcık da olsa, seni hiçbir zaman etkilemediğini bilseydim eğer, nasıl nefes alabilirdim ki! Ve senin bakışlarından anlıyordum: Ruhunda ufacık da olsa bir iz bırakmadığımı..."
Not: Takıntı kötü bir şeydir ve tedavi olmak gerekir.
Dipnot: Sevdiğinize beyaz gül alın