Koca bir yıl köle gibi çalıştılar ama böyle çalışmaktan mutluydular ;ne yapıyorlarsa, bir avuç aylak ve soyguncu insanın çıkarı için değil, kendi çıkarları uğruna ve gelecek kuşaklar için yaptıklarının bilincinde olduklarından, var güçleriyle çabalıyorlar, her türlü özveriye sessizce katlanıyorlardı
Bizi sevenler, mutsuz olurlar; sevdiklerimiz yok olurken duman aceleciliğinde biz cevabını bildiğimiz bilmeceler üzerine düşünürüz. Değişebilme ihtimallerinin fantezisine kapılır, kendi ütopyamızda tasarladığımız gibi zannederiz fakat hakikat gözlerimizden perde kalkınca kendini gösterir . Birden çok şeyizdir ve birçok kimse. Ne garip mesele bu sevmek ,keskinliği kadar öldürücülüğü de aynı oranda artar. Buna rağmen hiçbir sakınma duymadan sevmek, karşılığı durmadan ödenen bir lükstür .🍂
Hazal Kaya