Tlykby
@Tlykby
30 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Kitabın kapağını kapattığımda içimde kalan hissi tarif etmek mümkün değil. Savaş esnasında ve sonrasında bir kadın neler yaşayabilir, çocuklarını nasıl yetiştirebilir? Çocuklar yetişti, büyüdü peki hayatları ne yönde olur? Her türlü karşılanamamış ihtiyaçlar hep bir şekilde karşımıza çıkıyor ve bu kitap onu o kadar güzel anlatmış ki bence okunmalı,düşünülmeli …
Reklam
Bir hekimin dilinden çaresizliğin öyküsü… Yeryüzü doktorları ekibinden bir grup hekimin çaresizce sadece dört yaşında ki elmas gözlü Ugandalı bir çocuğu kurtarmak için çabalarını gözyaşları içinde okuyorsunuz. Bazı kitaplarda ki duygular iliklerinize kadar işler ya bu da onlardan biri…
Bilinçaltınızdan gelen ebeveyn...Feride koçak can çok samimi bir dille kendi çocukluğunun elinden tutarak dönüşümünden bahsederek bize farkındalık yolu açmış. Aslında günlük hayatta ne kadar rutine binmiş davranışların bilinçaltımızdaki karşılığını öğreniyoruz. Yazarın dediği gibi değişime en direndiğimiz şeyler değiştirmeye en ihtiyaç duyduğumuz şeylerdir.Bu kitap bir farkediş, bir teşhis ve tedavi süreci, bilinçaltındaki kütüphanemize gidip çözülmemiş olaylar kitaplarını tek tek ele alma süreci...Velhasılı kelam ebeveyn olmaya gerek olmadan herkes okumalı..
Kelimlerle dans eden güçlü bir kalemi olan Tarık Tufan son sayfaları hariç bu sefer beni birazcık hayal kırıklığına uğrattı. Acaba birazcık acele mi etti ki ? Yine de bu tarzı sevenler için okunabilir bir kitap :)
Mücella…Evlerinin bahçesindeki karayemiş ağacı gibiydi Mücella, o hep yerinde dururken etrafında hayat akıp gitti. Kış geldi kar yağdı, rüzgar esti, güneş yaktı, bebekler doğdu, büyüdü, evlendi, çocukları oldu, sevdalar oldu,ince hastalığa yakalanan sevdalılar oldu,hayatlar son buldu,ülke renkten renge, gaz yağından elektriğe, konaklardan apartman dairelerine geçti, Mücella’ya ne oldu? Annesinin uslu kızı, hamarat,becerikli kızı oldu, abla, teyze oldu.Sonunda dertlere derman oldu belki ama kendini nasip değilmişe sığdırdı Mücella.. Ah Mücella rüya olduk….
”Hayatı seyretmeye alışkındı Mücella’’ …
Reklam