Bu kimdi? Tekrar, bu Yaratıcı'ydı. "Arayışımı, umutsuzluğumu, mücadelemi görüyor." diyordum kendi kendime. O var. Bunu Kabul ettiğim an, hayat içimde büyümeye başlıyordu. İhtimalleri, var olmanın keyfini hissedebiliyordum.
Yaratıcıya dair arayışın mantıktan değil duygularımdan kaynaklandığını söyleyebilirim; zira bu arayış mantıksal süreçlerimden doğan bir arayış değil, bu sürece tamamen ters olan bir noktadan, kalbimden doğan bir arayıştı. Bu bir dehşet, yalnızlık, bana yabancı olan her şeyin içinde bir ıssızlık duygusuydu; birinin edeceği yardım için duyulan ümitti.