Toprak SAYGIN
@Toprak___
Mevlevilik üzerine yazılan bu kitap, Elif ŞAFAK’ın AŞK kitabından sonra okunsa daha iyi olur. Okuyucuya BAB-I ESRAR olayların diğer boyutu gibi geliyor. Oysa Elif ŞAFAK’ın AŞK kitabı ŞEMS ve MEVLANA’yı anlamak için bir bakıma daha iyiydi. (Sadece iki kitap arasında Kimya’nın farklı şekillerde ölümü okuyucunun kafasını karıştırıyordur.)
Ayrıca kitap sanki okuyucuya bilgi vermekten ziyade, okuyanını bilgiyi öğrenmek için araştırma yapmaya yönlendiriyor.
Kısaca kitabın özü sayfa 157deki MEVLANA’nın şu şiirinde saklı…
Ey sırrı araştıran kişi
Can var can içinde, kalbine inde ara
Sen kendi özünü kendinde ara
Ey sırrı araştıran kişi, her yerde ara
Lakin o değil dışarıda kendi içinde ara…
‘’Okusam iyi olurdu yerine
Okudum iyi oldu dedirten bir kitap’’
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazar bu kitabında da yalın, akıcı ve gerçekçi bir dil kullanıp, kitabın isminde de belirttiği gibi sanal ortamda yaşanabilecek, sosyo-psikolojik bir konu olan sanal aşkları kaleme almış. Aslında karakterler tanıdığımız bildiğimiz kişilerden yani kendimizden ya da çevremizdeki kişilerinden oluşmaktadır.
Sanal ortamda aşkı yaşayanların üzücü bir sonuçla karşı karşıya kalabildiklerini, sahte bir tutkudan öteye gitmediğini ve konuşma dili yerine klavye dili kullanarak aşk yaşamanın bir yanılsama olduğu gerçeğini de görebiliyoruz
Ayrıca sanal aşk, şizofren işi olmakla beraber duyguların şişirilmiş bir balonun sönüp gitmesi gibidir. Özellikle sanal ortamda sanal aşkı yaşayan insanların okuması gereken bir kitap
Akıcılığıyla okuyucuyu teslim alan bir kitap. Üslup olarak inanılmaz derecede güzel, içeriğe gelince de duygu yüklü insani değerler ancak bu kadar güzel ve yoğun anlatılabilir. Bir yandan sevdikleri için canını dişine katan yürekli tel temiz kalmış kişi olan Hasan, diğer bir yandan babasının popülerliği ve karizması altında ezilen kişiliğiyle ve kendisiyle hesaplaşan, vicdanının sesini dinleyip geçte olsa hatasını telafi eden Emir. Böyle bir sevgi, böyle bir sadakat ancak gerçek dostluklarda olabilir ki insana aynı zamanda arkadaşlarını sorgulatan bir kitap.
Kitabın arka planındaysa uluslar arası ilişkilerin tampon devleti bahtsız Afganistan’ın etnik çelişkileri içeren savaşından bahsedilmiş. Savaşın her zaman acımasızlık olarak kaldığını, hiçbir şeyin bunu iyimserliğe sürükleyemediğini ki savaşın her zaman tarih kitaplarında sadece kazanan-kaybeden devlet olayı olmadığını, kaç ailenin öldüğünü, kaç ocağın söndüğünü, kaç çocuğun çocukluğunu yaşamadan öldüğünü ya da işkenceler altında büyüdüğünü bir kez daha bu kitapla hatırlayabiliyoruz.
Ayrıca kitapta kıs mende olsa maalesef ABD propagandası yapılmış. Kitabın sonlarına doğru Emir’in babasının ABD’yi meşrulaştıran yorumları hiç olmamış. Soğuk savaş döneminde içeriye silah yığan, iç savaşı destekleyen ve ülkenin yok oluşuna ABD sebep değilmiş gibi. Ne de olsa ABD Ortadoğu’ya demokrasi, özgürlük getirmeye bayılıyor!!! Denize düşen yılana sarılır misali… Açıkçası kitabın bu kısmını tasvip etmedim.
