Murat Torlak
@Torlakovski
Film ve kitap paylaştığım hesabıma herkesi bekliyorum. :)
instagram.com/torlakovski
Şu anda okuduğu kitap
Savaştan ve sefaretten kaçmak isteyen Ferdinand ve karısı Paula, İsviçreye küçük bir kasabaya yerleşirler. Bir gün sisle kaplanmış yeryüzünü izlerken ona bir mektup gelir ve mektubun üzerinde "resmi" yazısını görür. Onu tekrardan özgürlüğün olmadığı yere savaşın içine mi çağırıyorlardı? Karısı Paula, kocasının sadece özgür olmasını istiyordu... Kitabın çevirisi ve Zweig'ın anlatım tarzı kadar harika bir şey yok.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kafka'nın ölümünden sonra eski notlarından derlenmiş bir kitap. Kitabı okurken hep "eksik sayfa" yazdığını görüyorsunuz ve hikaye yarıda kalıyor, ne olduğunu anlamıyorsunuz. Kafka'nın usta olduğu betimlemeler bu kitapta kendisini oldukça belli ediyor. Kafka eğer bu kitabı tamamlasaydı bambaşka bir eser olacağını söylemek yalan olmazdı. Kitaba yaptığım yorumlar yüzünden uzaklaşmış olabilirsiniz ama çok hoşuma giden şey eksik kalan kısımları kafamda kurgulayıp kitabı tamamlamaya çalışmaktı. Kafka gibi düşünebiliyorsanız metinleri tamamlamakta zorluk çekmeyeceksiniz. Kitap 3 bölümden oluşuyor. İlk 2 bölümde Eduard Raban isimli dostumuz, kentten taşraya nişanlısı Betty için gidiyor ve yolda yaşadığı şeyleri yoğun betimleme ile bizlere sunuyor. Aynı olay farklı bir anlatım tarzıyla 2. bölümde anlatılıyor. Yani aynı konu 2 bölümde farklı anlatılıyor diyebiliriz. 3. Bölümde ise aşk/pornografik içeren bir kesit var. Yayınevinin çevirisi iyiydi ama bazı yerlerde kurgu hataları vardı. Kafka'nın ilk yazım deneyimine şahit olmak özel hissettiriyor insanı. Kitapta yatağında yatarken kendini böceğe benzetiyor. Bence "dönüşüm" kitabının konusu aklında şekillenmeye başlamıştı Kafka'nın. O yüzden yarıda bırakmış olabilir. Ve mükemmel anlatımından bir kesit; "Sonra tren öyle yavaş hareket etti ki, insan tekerleklerin dönüşünü kafasında canlandırabilirdi, ama bir dakika sonra yokuş aşağı hızla gidiyordu ve beklenmedik bir şekilde köprü parmaklıkları, pencerenin dışında paramparça oldu, sonra birbirine yapışıp tek parça haline geldi."
Zweig bir romandaki duygu yoğunluğunu resmen 50 sayfaya ustaca yerleştirmiş. Bu kitapta yaşlı bir adam olacaksınız ve duygularını ve hareketlerini bir bir yaşayacaksınız. Ailesine karşı duygusunu kaybeden bir bireyin neler hissettiğini tanık olacaksınız. Anlatılan olaylar size çok sıradışı gelebilir ama yaşanılan duygular hiç yabancı değil. Kitabın çevirisi oldukça güzel ama bir kaç tane yazım yanlışı var. Çok göze batmıyor tabikide. Rahatlıkla okuyup yaşlı adamın duygularına ortaklık edebilirsiniz.
