Hiç fena insanlar değillerdi. Yalnız boş, bomboş mahluklardı. Yaptıkları münasebetsizlikler hep buradan geliyordu. İçlerinin esneyen boşluğu karşısında ancak başka-başka insanları istihdam ve tahkir etmek, onlara gülmek suretiyle kendilerini tatmin ede biliyorlar, şahsiyetlerinin farkına varıyorlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mənim Vulf Dorn ' la tanışlığım ilk dəfə 2019-cu ildə olmuşdu. Hətta ilk dəfə öz pulumla aldığım ilk kitab Psixiatr olmuşdu. İndi isə Oynubaz' dan sonra Fobiya' nı oxudum. F. Dorn hər kitabında bir psixoloji problemi qələmə alıb, onun insan həyatında doğura biləcəyi ciddi problemlər üzərində işləyir. Fobiya' da bu "qorxu" idi.
Sara itirmək qorxusu ilə mübarizədə məğlub olmuş və uğurlu karyerasından imta etmiş, özünü tamamilə ailəsinə həsr etmiş gənc bir qadındır. Lakin, günlərin bir günü gecəyarısı evinə yad bir adamın girməsi ilə qorxuları ilə üzləşir. "Heç kim" olan bu adamın Sara ilə necə bir əlaqəsi ola bilərdi ki, onun haqqında hər şey bu cür yaxşı bilir. Hətta qorxularını da.
Kitabdan gözləntilərim daha yüksək idi. Amma kifayət qədər təsiredici olmadığını düşünürəm.