Rabia
@TrabiaT
𓂀 𓆦 𓋹 A L P H A O M E G A 𓋹 𓆦 𓂀
instagram.com/rabiattepeli?ig...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hiçbir ilişki kusursuz değildir; çünkü her ilişki, iki yaralı insanın buluşmasıdır. Bu yaralar genellikle çocukluktan taşınır: görülmeme, terk edilme, değersizlik.
Gerçek aşk, bu yaraları inkâr etmek değil,
onları fark edip birbirinin hikâyesine sabırla tanıklık etmektir.
Aşk bir tedavi değil, iki insanın birbirine ayna olduğu bir iyileşme alanıdır.
De Botton’a göre modern insan aşkı “duygusal olgunluk yerine romantik ideallerle” yaşar.
“Aşık olduğumuz kişi, genellikle çocuklukta bize eksik kalan duygunun sahnesidir.”
Bu yüzden aşk, kendini tanımanın değil,
çocukluk yaralarının yeniden sahnelenmesinin alanı olur. Ama eğer bu farkındalıkla yaşanırsa, ilişki artık bir “iyileşme alanına” dönüşür tıpkı Jung’un dönüşüm yolculuğu gibi.
De Botton der ki:
“Gerçek aşk, karşılıklı terapi biçimidir.”
Bu terapi klasik anlamda birinin diğerini tedavi etmesi değil, iki insanın birbirine aynalık ettiği bir terapi biçimidir.
“Aşk gerçekten bizi kendimize mi yaklaştırır, yoksa sadece kendi eksikliğimizi mi büyütür?”
İşte burada Jung’un düşüncesi çift yönlüdür hem inisiyatik (dönüştürücü) hem de illüzyonist (aldatıcı) bir potansiyel taşır. Jung’un uyarısı da tam buradadır.
Aşk, eğer bilinçle yaşanmazsa, seni derinleştirmez kendi hayaline hapseder. Bu aşk, seni büyütmez seni tüketir.