No.1 – Kendine İyi Bak
Çoğunluk her şeyi kabullenendi
Kim kimi yendi?
Çok mu önemli
Bana baksana benden sanane?
Kendimi anlatamadım hiç kendime
İçim ağlar deme sakın dayan
Gözlerinin rengi yıldızlardan..
Yanıma gel be pamuk prenses
Kafamın içinde paniktir her ses
Yetmedi yak bitmedi çek,
İçin doldu dumanı dost
Bildiğin için
Sen de mi iğrendin benim gibi
İşin içi çıkarsa hep canım cicim
Uyan rüyadan kalk bu yataktan
Uyan rüyadan kendine gel can
Uyan rüyadan birkere baksam
Geri dönemem ben anlatamadım
Tutamayacağım her sözü ben verdim
Boşver desende boşveremezdim (ki)
Bilirim ben sonu hep aynı
Ağrı ve b.ktan his bu heryerim
Deli gibi med ve cezir bu gönlümün
Hastalıklı yanı size kalsın
Git yalan olunca dön gel dediler
No.1 susunca başlayamazsın
Şimdiki dostumun adı birhiçlik
Hep bir ağızdan kendine iyi bak
Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan
Mükemmel mutsuzluğundan insansoyunun
sevgim acıyor
Biz giz dolu bir şey yaşadık
onlar da orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını
bir sevinç sanarak
En başta mutsuzluk elbet
Kasaba meyhanesi gibi
Kahkahası gün ışığına vurup ta
ötede beride yansımayan
Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi
Öbürünün bir kadından aldığı verem
Bütün işhanlarının tarihçesi
Bütün söz vermelerin tarihçesi
sevgim acıyor
Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile
O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum
sevgim acıyor
Gemiler gene gelip gidiyor
Dağlar kararıp aydınlanacaklar
Ve o kadar
Tavrım bir şeyi bulup coşmaktır