Burada, özlemin temel bir”istem” biçimi olduğu açıklık kazanıyor: “İstem”in birşeyi isteme anlamında, istenen yokken var olması, onu insanın ‘tasarımlama’ etkinliğine bağlıyor. ——— Özlem de özleyenin özleneni ‘yanında’ istemesi olarak, onun hep bir ‘ tasarım’ına bağlıdır. ——— Özlemi en temelden kavramış düşünür olan Nietzsche’nin, Dünyayı İstem ve Tasarım olarak gören Schopenhauer’in ‘çırağı’ olması da boşuna değildir...