Prag
@Tron
aydınlığın hükümsüzlüğü karanlığın süreksizliği bütün anlamlara tecavüz ederken vesikasız bir orospudur zaman... “Susuz rakı içerek unuttu adam; kadının Sudan sebeplerden gidişini..”
“Hayat nedir diye sorarsan, bilmiyorum evlat," der emin bir sesle, "sormazsan, biliyorum...
Prag
“haraptarlı nafi”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Aslen Milena'nın Mektuplarına Dair Bir İncelemedir...Edebiyat
Çok daha farklı içten ve romantik beklemiştim Kafka'nın o dünyaca meşhur mektuplarını Fakat oldukça nobran bencil sığ ve erkeksi buldum Umduğumu bulamadım doğrusu Gerçi Franz'ın dünyası hep öyleymiş Karamsar marazi pesimist... Belki hastalığının tesiridir bilinmez ama bana çok boğucu karanlık sıkıcı geldi Ben aksine Milena'nın mektuplarını çok sevdim Nasıl da çözümlemiş Kafka'nın ruhunu İçini dışını halini özümsemiş Ne vurucu etkileyici sözcüklerle yazmış... Ama hep olduğu üzere kadının duygusu sevgisi yazdığı yerini hakkını bulamamış da Kafka'nın mektupları ünlenmiş yıllarca dünyada...
Sümeyye Reyhan Öztürk isimli okura yanıt verildi
Prag
Kafka’nın gerçekliği Kafka’yı Kafka yapan sizin o olumsuz olarak belirttiğiniz kişilik özellikleri zaten, Milena’ya mektuplarındada bunlara şahit olmuşsunuz anormal bi durum yok yani, iyi okumalar dilerim.
Aslen Milena'nın Mektuplarına Dair Bir İncelemedir...Edebiyat
Çok daha farklı içten ve romantik beklemiştim Kafka'nın o dünyaca meşhur mektuplarını Fakat oldukça nobran bencil sığ ve erkeksi buldum Umduğumu bulamadım doğrusu Gerçi Franz'ın dünyası hep öyleymiş Karamsar marazi pesimist... Belki hastalığının tesiridir bilinmez ama bana çok boğucu karanlık sıkıcı geldi Ben aksine Milena'nın mektuplarını çok sevdim Nasıl da çözümlemiş Kafka'nın ruhunu İçini dışını halini özümsemiş Ne vurucu etkileyici sözcüklerle yazmış... Ama hep olduğu üzere kadının duygusu sevgisi yazdığı yerini hakkını bulamamış da Kafka'nın mektupları ünlenmiş yıllarca dünyada...
Prag
Ne kadar feminist bir inceleme..
Tüm Dostlara Selam Olsun...
Okuduğum romanlarla hayatıma giren ve beni asla yanıltmayan sadık, güzel dostlarım vardır benim. Kimi yaşlı kimi genç, kimi maceraperest kimi ise durgun düşünceli. Her ihtiyaç duyduğumda şıp diye yanımda olan ve doyulmaz sohbetler yaptığımız, yalansız, olduğu gibi, içten ve olabildiğince samimi dostlar bunlar. Onlar beni dinlerken hiç yargılamaz ve akıl vermeye kalkmaz. Ben de onları gözlerimle sessizce dinlerim. Kimi kitap okuma der ya, aldırma, bildiğin dost sohbeti bizimkisi.
İnce Memed’le tanışalı handiyse 30 yıl oldu. O zamanlar bende köyünde yaşayan incecik bir çocuk olduğumdan kendime yakın bulmuş ve çok sevmiş olabilirim onu. Çok zaman geçtiyse de eskimedi dostluğumuz. Geçen yıllarla bereber kaybettim çocukluğumu ve gençliğimi, elimde kalansa Memed gibi hiç değişmeyen dostluklar ve dost sohbetleri oldu.
Hangi birini yazsak söylesek şimdi. Geçen “Martin Eden”le tanıştım, çok sevdik birbirimizi günlerce sohbet ettik. Ondan önce de orta çağlardan “Baudolino”yu tanıdım ki sorma çok ilginç birisi. Sen de tanımalısın!
Bu eşsiz dostlarımın arasına “Zorba” katıldı. Yok yok bu zorba güç kullanan zalim anlamında değil, yunanca ismiyle Aleksi Zorba. Altmış yaşlarında, hayat okulunda yetişmiş, yaşam dolu, umut dolu, hüzün dolu ve tepeden tırnağa sevgi dolu, dostluk dolu Zorba hoş geldi dost meclisine. Yeni dostumla çok benzeriz bir. Gördüğümüz her şeyi bir çocuk gibi inceler sindiririz. Her türlü kavramı sorgular, kendimizce felsefe yaparız ya çıkamayız bir türlü işlerin içinden. O zaman başlarız demlenmeye. Kafalar biraz bulutlanmaya başladığı zaman keyfi yerindeyse Zorba başlar santur çalmaya. Santur bir müzik aleti, çalmasını da bir Türk’ten öğrenmiş zamanında. Güzel çalar, güzel şarkı söyler Zorba. Bazen anlatacaklarını demeye dili yetmeyince kalkar oynar
Prag
Kelimeleriniz sağlık, keyif aldım..