Fakr, insanın özüdür.
Şöyle de diyebilirdik: İnsanın özüdür fakr.
Özünde fakir olanın gına, istiğna, gurur, kibir, tekebbür gibi sözde-gösterilere kalkışması ne acı!
Hz. İnsan her şeyden kesilebilir ama düşünmeden kesilemez.
İnsanı insan yapan esasen iki kuvve vardır: kuvve-i âkile ve kuvve-i âmile. İnsan düşünür ve eyler, lakin sadece düşünmekle ayrılır diğer canlılardan.
Akl-ı kasıranemizce¹ nasip edeb'e tekaddüm eder² göründüğünden, o halde bize önce nasip, sonra edep ihsan eyle yâ Hû!
[¹aciz, zayıf aklımızca]
[²tekaddüm etmek: öncelik etmek, öncesinde gelmek]