Bu kitapta Franz Kafka'nın paronayaklığı bana kendimi hatırlattı çok ama çok saçma şeylerde bile kendini garip suçlu hissetmesi bana çok tanıdık babasına o kadar yabancı ki kitabın adı bile "babama" değil "babaya mektup" aslında bende öyleyim daha çok abime karşı örneğin der ki pantolonumun cebindeki anahtarı getir hemen paronayaklığım tutar nerede bu anahtar ya bulamazsam şöyle böyle bu artık insanın iradesinin dışında gerçekleşen bir şeydir buna seni insanlar mahkum etmiştir ve kitabı Franz Kafka öldükten sonra babasının okuması ayrı bir yara yani insanlar kendine insan diyenler mutlaka okusun bu başyapıtı...
Reklam
Kitaptaki kahramanın dünyadan kopuşu, soğukkanlılığı dikkat çekiyor.Fakat bu durum yüzünden olan sonu baya etkileyiciydi.Ama kimse onun bu hale neden geldiğini sorgulamamış ona yardımcı olmamış olaya yaklaşan savcı bu yönü de ele almalıydı bu kadar duygusuz oluşunun mutlaka bir sebebi vardı.Kimse onun yanında olmamış onu anlamaya çalışmamış ve cezasını aldığındaki tepkisizliği bile bir tek yerde tepki verdi dikkatimi çekti o Papaz'ın yakasına yapışması sadece orada tepki verdiğini gördüm.Cezası açıklandığında bile tepki vermedi beklememesine çok büyük bir ceza olduğu halde...
Sizden isteğim kitabı kendinizi o kişinin yerine koymanız ve onun bu kadar hayattan bağımsız oluşunu sorgulamanız...
Kesinlikle okunması gereken bir başyapıt.Zaten Türk edebiyatı'nın büyük yazarlarından olan Sabahattin Ali'nin eseri ne bekliyoruz ki.Kitap hakkında konuşup detay vermek istemiyorum çünkü okuyun okuyun ki görün belki benim göremediğim şeyleri görürsünüz.Beni en çok yaralanan şey öyle bir adamın amaçsız vasıfsız hiçbir şey olarak tanınması anlatıcı bile onu öyle tanımıştı ama o öyle biri değildi onun gibi bir adamın öyle sefalet bir şekilde ölmesi beni çok yaraladı ama kitabın büyüsü de o değil miydi zaten.Kitabın içinde her şey var tıpkı bir büyü gibi çok garip hala ona dair bir şey görsem ağlarım...Ah Maria Benim Kürk Mantolu Madonnam.
