Tual
@Tual__
Her ne çeşit olursa olsun, acı aslında ne kaybettiğimizle ilgiliydi. Gençken bize acı verildiğini düşünürüz. Biraz daha yaşlanınca ve çelik kapılar yüzümüze kapanınca, gerçek acının bizden alınanlar olduğunu anlarız.
Sayfa 271
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mutluluğun ağır yükü ancak acının merhemiyle hafifletilebilir.
Sayfa 267
Acı da sevgi, hürriyet ve özgürlükle aynı yerden geliyor. İdeallerin ve güzel duyguların öldüğü noktada acı başlıyor ve hiç sona ermiyor. Bizler acımız diniyormuş gibi davranıyoruz fakat bunu çocuklar uykularında ağlamasınlar diye yapıyoruz.
Sayfa 266
Bazı kadınlar kolay ağlar ve onların gözyaşları mis kokulu bir yaz yağmuru gibi hafifçe akar ve geride temiz, parlak, duru bir yüz bırakır. Bazı kadınlar ise zor ağlar ve yaşadıkları acıyla bütün güzellikleri görünmez olur.
Sayfa 252
Mutluluk bir efsanedir. Biz bir şeyler alalım diye icat edilmiştir.
Sayfa 250