Korku ve suçluluk duygusu zengin adamları avlayan iblislerdir, demişti Kadir bir keresinde. Bu doğru muydu, yoksa Kadir bunun doğru olmasını mı istiyordu, emin olamamıştım. Ama kendi deneyimlerime dayanarak umutsuzluğun ve aşağılık duygusunun fakirlerin yakasını bırakmadığını biliyordum.
Kaçak hayatım, beni ailemden, evimden, kültürümden sürmüştü. Hepsi bu sanıyordum. Sürgünde geçen yıllardan sonra, yine başka bir sürgünde yaşadığımı fark ettim. Yalnız ve pervasız bir özgürlüğe sürülmüştüm. Toplum dışına itilmiş tüm insanlar gibi, ben de tehlikeyle arkadaşlık ettim. Çünkü tehlike bana neler kaybettiğimi unutturan birkaç şeyden biriydi.