Tuğba Acar
@Tubacr
Alıntılar bahane, ben içimi döküyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Masal tadında insanlar tanıdım, bir varmış bir yokmuşlardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Bir insan ne kadar yoksul olabilir?
Elbisesi eski, evi harabe, elleri nasırlı olabilir… ama ya kalbi?
Kalbi hâlâ sevgiyle çarpıyorsa, o insan gerçekten yoksul mudur?
Dostoyevski’nin İnsancıklar romanı, mektup satırlarında yaşanan bir hayatı anlatıyor.
Makar ve Varvara’nın birbirlerine yazdığı mektuplar, bir parça ekmeğin, bir sıcak sözün, hatta yalnızca bir bakışın bir ömür boyu nasıl kıymetli olduğunu gösteriyor.
Bu kitapta gürültü yok. Sessizlik, açlık ve gözyaşları var.
Ama bunların içinde öyle güçlü bir sevgi, öyle gururlu bir yoksulluk var ki…
Her satırıyla insanı utandıran, düşündüren ve yavaşlatan bir kitap bu.
Eğer kalbinin bir köşesi hâlâ “insan” kalabildiyse, bu kitap seni mutlaka yakalar.”
