Tuba
@Tubays
Anne
__Kitap köy köy gezerek halk şarkıları derleyen bir gezginin Figui ismindeki ihtiyarla tanışması ile başlıyor.
Kitap, ihtiyarın hayatının gençlik ve yaşlılık dönemlerini anlatıyor (1940-1970 ler arası olmalı çünkü Mao'nun devrimlerinin oldugu Büyük İleri Atılım ve Kültür Devrimi yıllarındaki koşulları kapsıyor).
Gelelim hikayeye: (Spoiler içerir!)
Figui, zengin bir toprak sahibinin, sorumsuz, ahlak yoksunu, kumarbaz oğludur. Yine çok zengin bir şehirlinin kızı olan Jiazhen ile evlidir. Ancak hamile kadına yaptıgı psikolojık ve fiziksel zulm*n yazılacak bir tarafı yok. Bir gün kumarda atalarından kalan son malları ve evi kaybetmesi ile hayatları değişir. Babasını ve annesini kaybeder. Mao'nun Büyük İleri atılımı ile aılesıyle sıfırdan yaptıgı küçük tarlasına el konur, kominerler aracılıgı ile toplu işlenir. Hıkayeyı çok özetlemek istemıyorum. Bundan sonrası talihsiz olaylar silsilesidir. Kalan hayatında Oğlunu, Kızını,Karısını, Damadını ve torununu bir bie topraga verir her birinin ölümü de ayrı sarsıcı.
Kitap o dönemde Çin'in sosyolojik yapısını öyle içten anlatmıs ki 1993 te yayınlandıgı gibi yasaklanmış, bununla kalmamış 1994 te filmi yapılmıs, ödüllere doymamıs ancak o da yasaklanmış.
Çin edebiyatının en etkileyici iki romanı arasında kabul edilmiş.
Kitap adı ile müsemma aslında, insan gençliği, zamanı, sağlıgı, parası hiç bitmeyecek gibi yasıyor. Sonra ımtıhanlar geliyor. Ve ömür kayıplarla beraber nihayete dogru ilerliyor. Hikayenin basında yaptıklarının bedelini yasayacak herhalde diyorsunuz, ama bu bedeli hangi terazi kaldırabilir ki? Çok acı ve bir o kadar da insanı düşündüren, hayatına ayna tutan, sorgulatan, uzaklara daldıran bir kitap. Yaşamımda böyle bir kitaba yer verebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.
Okuyacaklara güzel bir hayat dileğiyle...__
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
__
İlk 40 sayfa da "Ne var bu kadar övülen acaba bende mı tuhaflık var" dedim ama sonraaa... ;(
Yorumuma geceyim ->
Şöyle bir cümle var hatırlarsanız :"İnan bana Mary, bir gün bu mektupların yazıldıgı adam olacagım. Senin oldugumu düşündüğüm adam olmak istiyorum, kalbimin ve ruhumun tüm gücüyle."
Birçogumuz aşka düştüğünde bazen kendi benliğinden sıyrılıp karsıdakı olmak ister. Onun düşündüğü gibi biri olmak, olmaya calısmak yahut olmus gibi davranarak maske ardına kendini saklamak. İlki iyi niyetlidir arzular agır basmıstır, aşkın kimyasıdır dersin ama sonuncusu sahteliktir. Kendini ve daha kötüsü karsındakını kandırmaktır.
Bu kadar maskenın oldugu bir zamanda dahası aşkların; yıl ,ay gününe kadar bilimsel saptamasının yapıldıgı ve bu dönemde "karsındakinin düşündüğü kişi"ymiş gibi yasadıgın, muhabbet ettiğin ortak noktalar aradıgın zamanların sonunda bile sonsuz bir hayal kırıklıgı yasarken, Halil Cibran gibi sevebilen birine denk gelmek... Ve karsındakı insanın ruhuna erişebilmek için onun dengi olabilmek için çaba göstermek. Karsısındakı kendisinden belkı cok düşük bir tekamülde olsa bile. Onun layıgının cok cok cok daha yüce bir kişilik oldugunu düşünerek kendinle mücadele vermek.
Sanki Leyla leyla leyla derken Maddeden sıyrılıp gerçek aşka düşen Mecnun gibi...
Hayatımda ilk defa bir hemcinsimi kıskandım: Mary.
Evet, ERMİŞ ismini sonuna kadar hak eden bir isim... Ruhu aşka,hayata, tecrübelerini sindirmeye, evrenı anlamaya dair öyle bir tekamül göstermişki. Cümleleri ile sarıp sarmaladı. İyi geldi, sankı Mary yerıne bana yazmıstı cogu iç dökmelerini.. Bazı mektuplar ve bazı satırlar bana yazılmıstı 1 asır önceden sanki.
Ve ben bu hazineyi simdi buldum. __
"Arzu her şeyi dönüştüren gücün kaynağıdır."
