buraya adım attığım andan beri en sık duyduğum laf bu: güven bana! oysa biri ne zaman kendisine güvenmemi istese, ona güvenmemem gerektiğini anlarım.
böyle şeyler talep edilmez, kime güvenip güvenmeyecegini insan kendi hisseder. şu hayatta itimat dilenenler, genellikle itimat edilmeyecek kişiler.
karanlık sandığın kadar kötü değil. hatta en iyi bildiğin şey. her şey başladığında, annenin karnında karanlıktaydın
karanlık sana kendine dönmen, daha berrak düşünebilmen için yardım edecek. muhtemelen bu yüzden korkuyorsun zaten ondan. ama korkma.