"Hayat mecbur bırakmadıkça insan hayatı boyunca hayatını sorgulamıyordu, sorgulamak için bir sebep gerekiyordu."Hayat pekçok kişiye bu sebebi veriyordu aslında ;tesadüf sandığımız karşılaşmalar,kaderin oyunu saydığımız olaylar hayatın gör deme biçimiydi.Ama çoğunluk görmezden gelmeyi tercih ediyordu,hayatın akıntısının içinde kaybolup gidiyordu ya da büyük bir kayaya çarpıp parçalanıyordu.
"Unutmak insan beyninin hayatı sürdürebilmek için bulduğu en muhteşem çözümdü… Babaları bilmem ama annelerin bilinç dışında sakladıkları, hayatlarında bir etkisi olmadığını, travması çoktan geçmiş gitmiş, tedavi edilmiş olduğuna inandıkları ve unuttuklarını sandıkları şeyler bir şekilde kızlarına devrediyor."
" Öyle işte. Hâlâ biraz soğuk geliyor ama battıkça alışıyorum. Kendimi boşa aldım bayırdan aşağı koşuyorum. Düşüyorum gibi görünüyor olabilir ama bakma aslında uçuyorum. Söylediklerimin hepsini unut, sanki ben biliyorum da mı yaşıyorum Osman?”
Ne zaman bir şey sorsam ,bir şey danışsam ,bunu nasıl yapayım desem ;"çok düşünme,alemin sahibi var ,bırak o düşünsün" diyordu.Ne sorsam ,ne anlatsam aynı cümle ."Çok düşünme,alemin sahibi var ,bırak o düşünsün."