TuğçeZeynep
@TugceZeynepp
205 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Nazan Bekiroğlu’nun hemen hemen tüm eserlerini okumuşken bu kitabı elime alıp okumam epey zaman aldı. Dilini, sadeliğini ama bir o kadar da edebi olan kalemini çok özlemişim.
Kitap 300lü yıllarda Roma dönemi cahiliyesini anlatıyor bir nevi. Namı diyar yedi uyurları. 309 sene süren uyku ve uyandıklarında bambaşka bir Roma. Fazlaca ön bilgi vermekten de korkarak yazarın da çoğu yerde belirttiği gibi zaman değişse de insanlar değişmiyor. İyiler kadar kötüler, inançlılar kadar zalimler de var. Her yüzyılın insanına düşen safını belli etmek.
Genel olarak incelemelere baktığımda hep kitabın yarısından sonra daha akıcı olduğu başlarınınsa biraz daha sabır istediği yazıyordu. Bende tam tersi oldu. Başlarını çok sevdim sonlarına doğru ise yine severek okusam da başı kadar hızlıca ilerleyemedim.
Yazarın daha önce hiç bir kitabını okumadıysanız ilk olarak bunu okumanızı tavsiye etmem, sağ akıcı kitaplarından başlanabilir ama muhakkak listeye almalısınız. Dönemi, koşulları, dünyayı çok daha iyi anlamamı sağladı. Bu edebi kalem gösterisinden her okur faydalanmalı.
Reklam
Kaliteli ve bize bir ufuk açan kitaplara denk gelmek 3-5 kitapta bir olmamalı. Okuduğumuz ve gerçekten beğendiğimiz kitapları elden ele anlatarak yaymalıyız. Yoksa benim gibi yarım bırakmaktan korkan kişiler zamanlarını bazı kitapları okumak değil de tüketmek zorunda hissederek geçiriyor. İşte benim için bu kitap 3-5 kitapta bir denk gelinen ufuk açıcı bir eser oldu.
Kitap incecik 70 sayfa ancak üzerinde düşünülerek okunması gereken bir eser. Çok yerinde tespitler var. Dijital toplumun açık yaraları üzerinde durulmuş sıkça.
Palyatif, yani tıpta tedavisinin mümkün olmadığı durumlarda hastanın şikayetlerini, acılarını gidermeye yönelik tedaviyi tanımlamak için kullanılır. Kitapta bu terim sosyolojik açıdan kullanılmış. Mutluluğun adeta bir yaşam amacı haline geldiği bu dijital çağda acıların kıymetini de anlamamız gerektiği üzerinde durmuş. Hatta bir bölümü boyunca Kafka, Nirtzsche gibi bazı büyük yazar ve düşünürlerin kendi aktarımlarıyla zor ve sıkıntılı günlerinde en büyük eserlerini yazdıklarından bahsetmiş.
Mutlu olunmasın mı peki? Tabii olunsun ama bireysel bir haz çabasından ziyade kolektif bir mutluluk peşinde olmamız gerekiyor sonucunu çıkardım ben.
Kısacık kitapta epey fazla alıntı çıkar ama en beğendiğimi eklemek istiyorum:
“Günümüzde ölmek insanlara zor gelir, çünkü hayatı anlamlı bir şekilde bitirmek artık mümkün değildir.”
Kitabın adından etkilendiğim ve Schopenhauer’in bir eserini okumak istediğim için başladım bu kitaba. Kapak yazısını ve bir kaç incelemesini okuduğumda yazaranın ‘karamsar bir filozof’ olduğunu öğrendim. Kitabın isminde bir kinaye var aslında. Mutsuz bir düşünürden mutlu olma dersi nasıl alınır ki diyor insan.
Ama okudukça ters psikoloji yaparak ve düşüncelerini büyük büyük düşünürlerin alıntılarıyla destekleyerek aslında nasıl mutsuz olunmayacağını anlattığını görüyoruz. 45 tane hayat dersi var. Hepsi ayrı ayrı konularla ilgili anekdotlar içeriyor. Altını çizdiğim, tekrar tekrar okuduğum çok fazla yer oldu.
İncecik, 53 sayfalık bir kitap. Bir oturmada bitiyor. Ama içeriğindeki mesajları anlamak için ara ara açıp bakmak ve düşünmek gerekiyor.
En etkilendiğim cümleyi de alıntılayarak kitabı okumanızı öneriyorum: ‘En büyük mutluluk, kişiliktir.’
Podcastlerinden tanıdığım Fatma Bayram hanımefendinin denemelerinden oluşan bu kitabı henüz bitirdim. Kitabın içerisinde 15 dakika içerisinde yazılmış çeşitli konulardan denemeler var. Her denemenin başında bir yazar, şair, düşünürden alıntı yapılmış. Hepsi gerçekten çok güzel alıntılar. Altındaki denemeyle ilintili cümleler seçilmiş.
Kitabın dili oldukça akıcı. Sade bir üslubu var. Biraz dinleneyim ama bana da bir şeyler katsın derseniz tavsiye ederim. Başka kitaplarını da edinmiştim okuyacağım muhakkak.
Mark Twain’in genç ve yaşlı iki adam arasında geçen diyaloglarla münazara tarzında yazdığı çarpıcı eserini henüz bitirdim. İki kişinin karşılıklı diyaloğuyla doğru bildiğimiz çoğu şeyi temelinden sorguluyoruz.
İnsan bir makina mıdır ? Yoksa gerçekten kendi kararlarını kendisi veren özgür iradeli bir canlı mı? Yaptığınız iyilikler gerçekten bir başkası için mi yoksa tamamen kendi iç huzurumuz için mi? Bunun tartışması neredeyse kitap boyunca devam ediyor.
Uzun yıllardır psikiyatristler, düşünürler ve bilim adamları tarafından da araştırılan bir konu tartışılıyor: insanın karakteri ve kararları nelerden oluşur. Bir insan karar verirken onu etkileyen çok fazla faktör var. Aile, çevre, yetiştirilme tarzı, eğitimi, kendini geliştirmesi ve bunun bir bütünü olarak verdiğimiz kararlar.. ikiz kardeşler üzerinden verilmiş örnekler var. Bu kadar kısa bir kitapta bunca şeyi nasıl anlatmış gerçekten hayret verici.
Hiç felsefe okumamış benim için bu kapıyı arayan bir kitap oldu. Çocuk gelişimi derslerinde de gördüğüm çoğu şeyi özet olarak okumuş gibiyim kesinlikle tavsiye ederim.
Reklam