“Şu an da henüz gece. Kadın korların içinde yarısı yanmış bir odun parçası alıyor ve duvara gölgenin konturlarını çiziyor.
Bu çizgiler gitmeyecek.
Kendisini kucaklamayacaklar, bunu biliyor. Ama en azından gitmeyecekler.”
“Ansızın aralanan bir kapıdan hayat içeri süzülüvermişti ! Belki yine yaşayabilir, belki yine bir insan olabilirdim. Soğukta donup adeta buz kesmiş ruhum yeniden nefes alıp vermeye başlamıştı, küçük ve güçsüz kanatlarını uykulu uykulu çırpıyordu.”
“Yalnızlık bağımsızlıktır,yalnızlığı arzulamış, uzun yıllar içinde onu ele geçirmiştim. Soğuktu bu yalnızlık , orası öyle, ama sessizdi, yıldızların içinde dolanıp durduğu uzay gibi harikulade sessiz ve büyük.”
“Düşlerinizi izleyin. Yaşamınızı Tanrı’ya götüren bir yola dönüştürün. Kendi mucizenizi gerçekleştirin. İyileştirin. Peygamberce sözler edin. Koruyucu meleğinize kulak verin. Bir savaşçı olun ve verdiğiniz savaş sizi mutlu kılsın.”