Oysa size anlatacağım o günün hikayesinden sonra hayata ve eşyaya bakışım değişmişti. O günden sonra bildiğimi unuttum, unutarak yeniden bildim. Bilgi ile hikmetin, malumat ile irfanın ayrımına vardım ve geri kalan hayatımı bilgiçlik taslayarak yaşamadım... ☆☆☆☆☆
"Belki de bu köpekler gibi olmalıyız. Yaşadığımızın farkına varmadan yaşamalıyız. Sadece bedensel ihtiyaçlarımızı karşılayıp anın tadını çıkarmalıyız. Belki daha mutlu olurduk."
Oysa ben olmadan da yaşam kendi mecrasında akıp gider, dünya dönmeye devam ederdi. Böyle olduğunu bilirdim. Bilirdim de benim bile çok iyi tanımadığım, derinlerdeki benliğime bunu anlatmak mümkün olmazdı.
Evet hırslı bir adam değildim ancak işimi korumak için de elimden geleni yapardım. Çünkü gerçekte işim, soyut bir marka değil, beni ben yapan alandı. Geçmişim onun içindeydi, bugünüm onunla doluyordu, geleceğim de o olacaktı. Düşlerim, umutlarım, sırlarım hepsi işimin içindeydi. Bilmem için kaybetmeme gerek yoktu; işim olmadan kendimi bir hiç gibi hissederdim.