Tuğçe Karacaoğlu

Tuğçe Karacaoğlu
@Tugcekaracaoglu
Tüm bu zarafet bana kendimi hem ifşa edilmiş hem de bir şekilde görünmez hissettiriyordu.
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“ O yemeği yemektense, servis etmekten keyif alırdım.” “Burası sihirli bir yer.” dedim. “ Her şey ışıldıyor.” “ Bu şekilde düşünmeyi bırakmalısın dedi,” dedi Dr. Jerry sesini yükselterek. “ Sadece belirli bir ışıkta parlayan ahmak altını değilsin sen. Neye dönüşürsen dönüş, kendinden nasıl biri çıkarırsan çıkar, bil ki sen hep oydun. O senin içinde daima vardı. Cambridge’de değil. Sende vardı. Altınsın sen. BYU’ya dönmek, hatta geldiğin o dağa dönmek, kim olduğunu değiştirmez. Başkalarının seni nasıl gördüğünü, hatta senin kendini nasıl gördüğünü değiştirebilir -altın bile bazı ışıkta donuk görünür- ama asıl o bir yanılsamadır. Her zaman da yanılsamaydı.”
Alıntı
Ne var ki sözlerim ölü doğdu dudaklarımdan . İnanıyordum onlara ama hayat verecek kadar kavrayamıyordum anlamlarını.
Alıntı
Kendi sözlerim de doğruluyordu. Öğrenciler nereden geldiğimi sorduğunda, “ Idaho’luyum,” diyordum, Yıllar içinde ne kadar tekrarlasam da, dilime bir türlü oturmayan bir cümle. İnsan bir yerin parçasıyken, o toprakta büyürken, oralı olduğunu söyleme gereği duymaz. “ Ben Idaho’luyum” sözlerini, oradan ayrılana dek bir kez olsun telaffuz etmemiştim.
Alıntı
“İnsanın sevdiklerine, kendi üstünde bu kadar güç sahibi olma hakkını vermesi ne garip..”
Alıntı