… van Gogh, kardeşiyle, doğayla, birkaç arkadaşıyla ve hayat kadınlarıyla yetineceğini dile getirir; ebedi sevgiyi ararken ebedi kederi bulduğuna inanır. Oysa gerçek düşüncesi hep şu olmuştur:
“Sabah uyandığında yalnız olmamak, şafağın alacakaranlığında yanında sevecen bir yüz görmek dünyayı çok daha makul bir yer kılıyor.”