Tuna

(...) düşünmeye başlamamış yaratıkların anlamsız gözleriyle anasına babasına bakıyordu.
Sayfa 118·Kitabı okudu
Reklam
İnsan güçlü olmadığı zaman akıllı olmak zorundadır.
(...) yüzünde insanların ve nesnelerin etkisini kabule hazır, yazgısına boyun eğmiş kişilerin yumuşaklığı dolaşıyordu.
Kızın ağzı bir karış açık kaldı, insanın bir üstüne kayıtsız şartsız boyun eğmesi, her isteneni ses çıkarmadan yerine getirmesi gerektiği düşüncesiyle doldurulmuş zihni allak bullak olmuştu.
Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu.
Reklam