Bugün de insanın kusursuzlaşma uğraşından söz edil mektedir: Peki, ne adına ve neyin kusursuzluğudur bu? Gözü çıkarından başka bir şey görmeyen, bu uğurda bildi ğinden şaşmayan, bocalamayan, zerrece kendi içine dönme lüzumu duymayan, bütün sevkıtabiilerini, dizginlemek bir tarafa, inadına ve alabildiğine kamçılayan, haris ve muhteris, acımasız bir insan için; dünya tarihinin hiçbir dönemin de insanın insana kul köle edilebilmesinin bundan daha uygun şartlarına tanık olunmamıştır.