...
Dünyadan o kadar uzağız ki kim olduğumuzu unutmamız o kadar uzun sürmeyecek, hatta birbirimizin adını söylemek bile aklımıza gelmeyecek, neye yarar ki, adlarımız ne işimize yarayacak, hiçbir köpek diğerini bizim koyduğumuz adla tanımaz, eğer tanıyacaksa, onu ayırt eden kokusuyla tanır, biz de burada başka tür birer köpek gibiyiz, birbirimizi havlamamızdan, sözlerimizden tanıyoruz
...
Nazım Hikmet, cezaevinde düzene karşı bir mahkumu yerde yatarken bulur. Ağzı yüzü işkenceden dağılmış adamın, yüzü gözü çamur. Nazım adama su verir yüzünü gözünü siler ve daha sonra gider. Adam kendine geldiğinde ilk sorduğu soru o adam kimdi olur. Gardiyan, "O komünist boşver onu" der. Adam ısrar eder, isyan çıkarır. Nazım'ın karşısına çıkar, selam verir teşekkür eder. "Suçun ne, sen komünist misin?" der Nazım, "evet" dediğinde "eğer sen komünistsen ben de komünistim." der.
"Ok ancak geri çekerek atılır.
Hayat seni zorluklarla geri çekiyorsa,
Seni daha büyük bir şeye fırlatacağı içindir.
Nişan almaya devam et."
Paulo Coelho