Yıkmadan ölümü üzerime,bitmeli çiçek bahçesi
içimde. Yoksa olur mu hiç ölümün faydası,manası.
Bir kurak arazi yada çöl gibi verimsizlik içinde ben ölemem. Bana akarsular gerek, deniz gerek ot, ağaç, böcekler, hayvanlar, gökyüzü, güneş, yağmur,kar gerek birde bunların kıymetini bilen insanlar gerek...
Insanlar kendi kendilerine düşünmeyi, özgür olmayı,mutlu olmayı öğrenmeli!!!
Birilerini beklemek yada birine muhtaç olduğunu sanmak çöküşündür! Herşeyini paylaş ama ruhunu asla!
Kaça kaça geliyorum; yolum sana.
Aka aka bitiyorum; yarim sana.
Geçe geçe çıkıyorum kendimden.
Varmak üzereyken artık duruyorum.
Ve öğreniyorum ki geç kalmışım...