Arkadaşım dehşete düşmüştü. Yine de tüm korkusuna rağmen yanımda kalıp bana bakıyordu. Bana kalırsa, yıllar öncesinde bile insanın başkalarını bu denli düşünüp dostluk kurma becerisi, onu hayvanların en güçlüsü kılıyordu.
Kendi içlerindeki ikiliğin farkına varamıyorlar. İkinci bir kişilikleri olduğunu bilemediklerinden, iki kez dünyaya gelmiş bir tek kişilikleri olduğunu sanıyorlar
Yani siz ya da ben, uykuda ya da tam uykuya dalacağımız sırada boşlukta düşer gibi olup da yere değmezden bir saniye önce yerimizden sıçradığımız zaman, ağaç tepelerinde yaşamış olan dedelerimizin başına gelenleri hatırlamaktan başka bir şey yapmıyoruz.