Mutsuzlukla hastalığı birbirinden ayırt edebilmek kolay olmuyor. Mutsuz insanların alameti farikası hiç geçmeyen yorgunluktur. Sanki hep hastaymış gibi.
Reklam
Yaşamak, karanlık bir denizin kıyısında yürür gibi kaybolmanın kıyısında yürümekmiş; insanın kendisiyle mesafesi, dünyanın geri kalanıyla arasındaki mesafeden daha büyükmüş. Yalnızlık, hayatın içindeki küçük bir parça değil, hayatın kendisiymiş.
Ama galiba sorunun onda değil, bende olduğunu, tıpkı onun gibi benim de kendi hikâyemi sonlandırmam, bir nihayete vardırmam gerektiğini kabul etmem gerekiyordu.
Besbelli biri, içimdeki eksikliği, ruhumdaki bölünmüşlüğü, belleğimdeki bulanıklığı kendince tamamlamaya çalışıyordu.
Reklam